Umowa to po prostu umowa. Zobowiązuje dwie lub więcej stron do wykonywania określonych obowiązków. Możesz zgodzić się na sprzedaż towarów po ustalonej cenie w określonym przedziale czasowym. Lub obiecaj, że nie będziesz ujawniać konkurentom poufnych tajemnic handlowych. W chwili podpisania zobowiązujesz się.
Złamanie tej obietnicy będzie skutkować konsekwencjami prawnymi. Druga strona może wystąpić z roszczeniem o naprawienie szkody. Może także zwrócić się o arbitraż, aby spór nie był ujawniany opinii publicznej. W transakcjach o wysoką stawkę poufność jest często ważniejsza niż sama decyzja sądu.
Ale nie każda umowa jest ważna w sądzie. Aby umowa była ważna, musi spełniać rygorystyczne kryteria. Po pierwsze, wszyscy uczestnicy muszą zawrzeć umowę dobrowolnie i swobodnie. Żadnego przymusu. Brak ciśnienia. Jeżeli jedna ze stron została zmuszona do zawarcia transakcji, jest ona nieważna.
Wiek i pojemność również mają znaczenie. Nie można prawnie związać osoby nieletniej umową. Niemożliwe jest także zawarcie umowy z osobą uznaną za niezdolną do zrozumienia jej działań. Aby chronić bezbronne strony, sądy uznają takie umowy za niewykonalne.
Cel umowy musi być także zgodny z prawem. Nie można zawierać porozumienia w celu popełnienia czynów niezgodnych z prawem. To nie tylko zła praktyka; jest nieważne od samego początku.
Dlaczego dobrowolna zgoda jest warunkiem bezkompromisowym
Zastanów się nad różnicą między uściskiem dłoni a podpisanym dokumentem. Jedno i drugie może być umową. Ale tylko jeden zapewnia wyraźny dowód zaangażowania. W przypadku sporów sądy szukają dowodów wzajemnego porozumienia. Czy obie strony rozumiały, co podpisywały? Czy działali z własnej woli?
Jeśli firma wywiera presję na małego dostawcę, aby zaakceptował złą umowę, nie jest to umowa ważna. To jest pozew, który czeka na realizację. Prawo chroni przed nierównym położeniem władzy. Zapewnia, że zgoda nie jest tylko formalnością. To realna, świadoma decyzja.
Pojemność to kolejna przeszkoda. Osoba, która nie rozumie istoty transakcji, nie może ponosić z jej tytułu odpowiedzialności. Chroni to osoby, które mogą być bezbronne ze względu na chorobę, wiek lub inne czynniki. Chroni to także firmę przed zawieraniem nierentownych transakcji z nierzetelnymi partnerami.
Znaczenie uzasadnionych celów
Nawet przy doskonałej zgodzie umowa może być nieważna, jeśli jej cel jest niezgodny z prawem. Nie można zawrzeć umowy w celu dystrybucji kontrabandy. Lub w celu oszukania agencji rządowej. Cel musi być zgodny z prawem we wszystkich jurysdykcjach istotnych dla transakcji.
Na tym często potykają się nowi przedsiębiorcy. Mogą myśleć, że kreatywna luka prawna pozwala im na obejście przepisów. To jest błędne. Sądy nie będą egzekwować umów naruszających porządek publiczny lub prawo. Ryzyko to nie tylko straty finansowe. Jest to potencjalna odpowiedzialność karna.
Konsekwencje naruszenia
Gdy jedna ze stron nie wywiąże się ze swoich zobowiązań, druga ma opcje. Najczęstszym środkiem zadośćuczynienia jest odszkodowanie. Ma to na celu postawienie poszkodowanego w takiej sytuacji, w jakiej znajdowałby się, gdyby umowa została wykonana.
Czasami przepisywane jest określone wykonanie. Zmusza to stronę naruszającą do faktycznego dostarczenia tego, co obiecała. Jest to rzadki, ale potężny środek. Stosuje się go, gdy pieniądze nie wystarczą, aby wyeliminować szkodę.
Arbitraż jest inną drogą. Wiele umów biznesowych zawiera postanowienia wymagające prywatnego rozstrzygania sporów. Dzięki temu tajemnice pozostają tajemnicą. Często dzieje się to również szybciej niż system sądowy. Ale nie jest to pozbawione ryzyka. Zrzekasz się prawa do publicznego procesu. Akceptujesz decyzję arbitra jako ostateczną.
Kluczowe elementy do sprawdzenia przed podpisaniem
1.
