Maandenlang keken de chiparbeiders van Samsung vanaf de zijlijn toe. De A.I. De groei explodeerde wereldwijd. Ze voelden zich in de steek gelaten.
SK Hynix, hun belangrijkste rivaal, zette begin 2025 de norm. Ze beloofden 10 procent van de bedrijfswinst als werknemersbonussen. Er is geen limiet voor hoeveel iemand mee naar huis mag nemen. Het was een nieuw tijdperk van overvloed, gedreven door een onverzadigbare vraag naar computergeheugen. De grootste vakbond van Samsung wilde diezelfde rijkdom binnenhalen. Ze duwden hard. 15 procent van de bedrijfswinst voor bonussen. En zeker geen dop.
De onderhandelingen zijn verzuurd. Snel.
De staking dreigde en dreigde de activiteiten stop te zetten. Pas woensdagavond kwamen overheidsbemiddelaars tussenbeide om de impasse te doorbreken. Slechts nauwelijks.
Het voorlopige akkoord? Samsung heeft de bonuslimiet volledig verwijderd. Ze kwamen overeen om 10,15 procent van de winst opzij te zetten voor de bonussen. Opmerking: De vakbond had om 15% gevraagd, Samsung gaf 10,15% – wacht, kijkend naar de feiten: de overeenkomst stelde dit op 10,5 procent. Laten we ons daaraan houden. 10,5% is het getal.
Context is hier van belang. Samsung maakte alleen al in het eerste kwartaal een winst van $39 miljard. Dat is geen grote verandering.
De vakbond moet nog stemmen. Volgende week woensdag beslissen de leden of ze deze deal daadwerkelijk ratificeren.
Crisis afgewend dus. Voor nu. Maar de diepere kwestie blijft onaangeroerd. Hoe moeten de enorme winsten van de A.I. revolutie gedeeld worden in Zuid-Korea? Is 10,5% eerlijk als het alternatief chaos is?
Het is een rommelige vraag. Eén waar nog niet echt een antwoord op is.
