Interne e-mails verkregen door WIRED onthullen een zeer onregelmatig proces binnen de Federal Communications Commission (FCC), waarbij een conservatieve juridische groep naar verluidt directe toegang tot het kantoor van de voorzitter gebruikte om de standaard regelgevingsprocedures te omzeilen. Uit de documenten blijkt dat het Center for American Rights (CAR) met succes klachten tegen grote omroeporganisaties rechtstreeks naar het topmanagement heeft doorgestuurd, waarbij de loopbaanstaf die doorgaans verantwoordelijk is voor het beoordelen van dergelijke aanmeldingen wordt omzeild.
Een directe stroomlijn
De correspondentie beschrijft hoe Daniel Suhr, president van CAR en voormalig beleidsdirecteur van de gouverneur van Wisconsin, Scott Walker, gebruik maakte van een ‘directe lijn’ naar de senior juridische adviseurs van voorzitter Brendan Carr. In plaats van de standaard pijplijn voor consumentenzaken te volgen, werden de dossiers van CAR doorgestuurd naar senior juridische adviseurs en beleidsadviseurs.
Deze bypass lijkt een snelle reactie te hebben mogelijk gemaakt op mediapersoonlijkheden en netwerken die kritiek hebben gekregen van de regering-Trump. De belangrijkste bevindingen uit de interne communicatie zijn onder meer:
- Carrièrepersoneel omzeilen: Uit e-mails blijkt dat FCC-personeel vaste instructies had om de klachten van CAR rechtstreeks door te sturen naar de senior adviseur van de voorzitter.
- Strategische timing: Na een podcastoptreden van voorzitter Carr, waarin hij suggereerde dat omroepen te maken zouden kunnen krijgen met toezicht door de toezichthouders vanwege hun behandeling van avondpresentator Jimmy Kimmel, diende CAR binnen enkele uren een aanvullende klacht in.
- De ‘nieuwsvervormingsdoctrine’: CAR gebruikte de zelden aangevoerde ‘nieuwsvervormingstheorie’ – het idee dat het omroeporganisaties verboden is om opzettelijk nieuws te vervalsen – om druk uit te oefenen op netwerken.
De zaak van Jimmy Kimmel en ABC
De documenten belichten een specifieke reeks gebeurtenissen waarbij Jimmy Kimmel Live! en het moederbedrijf ABC betrokken waren. Nadat Kimmel opmerkingen had gemaakt over de dood van de conservatieve figuur Charlie Kirk, suggereerde voorzitter Carr op een podcast dat ABC-filialen te maken zouden kunnen krijgen met “aanvullend werk” van de FCC als ze geen actie zouden ondernemen tegen Kimmel.
De gevolgen waren onmiddellijk en impactvol:
1. Bedrijfsvoorrang: Kort na de opmerkingen van Carr liepen grote zendergroepen als Nexstar en Sinclair – die beide een fusie van miljarden dollars hadden lopen bij de FCC – op Kimmels show af.
2. Onbepaalde opschorting: Disney, het moederbedrijf van ABC, heeft het programma uiteindelijk voor onbepaalde tijd opgeschort.
3. Reguleringsdruk: De door CAR ingediende klachten omvatten uitgebreid ‘onderzoek van de oppositie’, zoals 60 pagina’s aan FEC-donatiegeschiedenissen voor showmedewerkers, met als doel het programma als politiek bevooroordeeld af te schilderen.
Waarom dit belangrijk is: de implicatie van de regelgeving
Deze situatie roept belangrijke vragen op met betrekking tot de onafhankelijkheid van regelgevende instanties en de bescherming van de rechten op het Eerste Amendement.
Wanneer de indruk wordt gewekt dat een toezichthoudend orgaan optreedt als instrument voor politieke vergelding in plaats van als een onpartijdige scheidsrechter van het algemeen belang, vormt dit een bedreiging voor het beginsel van de persvrijheid. Door de norm voor ‘nieuwsvervorming’ nieuw leven in te blazen – een beleid dat eerder door voormalig FCC-voorzitter Jessica Rosenworcel werd afgedaan als ‘in strijd met het Eerste Amendement’ – stelt het huidige leiderschap de grenzen van zijn gezag op de proef.
“We kunnen dit op de makkelijke of op de moeilijke manier doen”, verklaarde voorzitter Carr op een podcast, waarmee hij suggereerde dat omroepen Kimmel zelf zouden kunnen disciplineren, anders zouden ze te maken krijgen met consequenties van de regelgeving.
De terugslag was aanzienlijk. Zeven voormalige FCC-commissarissen, waaronder vijf Republikeinen, hebben het agentschap verzocht het nieuwsvervormingsbeleid in te trekken, met het argument dat de commissie bevoegdheden uitoefent die noch het Congres, noch het Hooggerechtshof haar hebben verleend.
Conclusie
De onthulde e-mails suggereren een patroon waarbij politieke belangengroepen gebruik kunnen maken van directe toegang tot FCC-leiderschap om de uitzendregulering te beïnvloeden en media-entiteiten te targeten. Dit kruispunt van politieke druk en regelgevend toezicht vormt een fundamentele uitdaging voor de traditionele grenzen van de vrijheid van meningsuiting en de onpartijdigheid van instanties.
