Friedrich von Wieser bedacht de term aan het einde van de 19e eeuw. Hij wilde een simpele waarheid formaliseren. Elke keuze doodt een andere toekomst.
Economen noemen dit opportuniteitskosten. Het is de winst die je verliest als je het ene pad boven het andere kiest. Je geeft niet alleen geld uit. Je brengt tijd door. Je besteedt potentieel. Het verborgen verlies zit ingebed in de weg die je niet bent ingeslagen.
Het negeren hiervan leidt tot slechte financiële beslissingen. Hier ziet u hoe het zich in het echte leven afspeelt.
De verborgen prijs van consumptiegoederen
Koop een televisie van $ 2000. Je krijgt het scherm. Je krijgt het geluid. Dat zijn de zichtbare kosten.
Kijk nu naar de onzichtbare kosten. Die 2.000 dollar is verdwenen. Het land kan de hoge renteschulden niet afbetalen. Het kan geen activa kopen die in waarde stijgen. Een tv wordt minder waard zodra je hem uit de doos haalt.
In plaats van entertainment had je stabiliteit kunnen kopen. Je had aandelen kunnen kopen. Jij hebt voor de televisie gekozen. Je hebt de groei van het kapitaal opgeofferd. De wisselwerking is reëel.
Toegang tot universiteit versus personeel
Neem het klassieke dilemma. Afgestudeerd middelbare school. Twee deuren.
Deur één: Universiteit. U stelt het verdienen met vier jaar of langer uit. Je mist beroepsvaardigheden. Je mist anciënniteit. Je mist de jarenlange ervaring die leeftijdsgenoten opdoen terwijl je in collegezalen zit.
Deur twee: Werk onmiddellijk. Je verdient nu geld. Maar je geeft gespecialiseerde kennis op. Je mist professionele netwerken. In bepaalde carrières kun je tegen een plafond aanlopen. Een diploma opent deuren naar hogere inkomsten op de lange termijn. Zonder dat blijven die deuren op slot.
Beide keuzes hebben een prijs. Men betaalt met uitgestelde bevrediging. De ander betaalt met verloren inloggegevens.
Investeringsrisico’s en mentaal kapitaal
Actieve handelaren kennen deze pijn. Het aanhouden van een verliezend aandeel is niet alleen een financiële fout. Het is een kapitaalval.
Dat vastgebonden geld zou elders kunnen werken. De opportuniteitskosten zijn hier tweeledig.
Ten eerste is er de financiële belemmering. Uw kapitaal staat stil terwijl betere kansen voorbijgaan.
Ten tweede is er mentaal kapitaal. Stress bouwt zich op. Er ontstaat aarzeling. Op andere gebieden wordt u risicomijdend omdat u in een slechte positie zit.
Risico en beloning zijn tegenpolen. Ze zijn elkaars opportuniteitskosten.
Veilige activa zoals staatsobligaties verminderen de volatiliteit. Ze bedekken ook uw voordeel. Hoogrentende obligaties of technologieaandelen bieden een hoger rendement. Ze brengen ook een hogere volatiliteit met zich mee. Je kunt niet allebei hebben. Jij kiest je vergif.
Het onkwantificeerbare kwantificeren
Hoe bereken je dit? Dat kun je niet. Echt.
Het is gebaseerd op wat had kunnen gebeuren. Niet wat deed. Het is hypothetisch. Het is spookgeld.
Toch kun je een vuistregel gebruiken. Kies het pad waarbij de voordelen duidelijk zwaarder wegen dan de nadelen van het alternatief.
Kijk eens naar deze vergelijking.
- S&P 500 ETF: Matig risico. Matige beloning. U koopt rechtstreeks aandelen. Uw risico is gedefinieerd. U heeft minder controle over de notionele waarde per dollar.
- S&P 500 Futures: Hoog risico. Hoge beloning. Je gebruikt marge. Met minder kapitaal beheert u meer notionele waarde. Uw verliezen kunnen uw initiële investering overschrijden.
De alternatieve kosten van de ETF zijn lagere potentiële winsten. De opportuniteitskosten van het futurescontract zijn het risico op ondergang.
Een momentumhandelaar zou voor futures kunnen kiezen. Een buy-and-hold-belegger kiest voor de ETF. Geen van beide is verkeerd. Beide zijn afwegingen.
Afstemmen op uw doelen
Aan elke financiële beslissing hangt een verborgen prijskaartje. Dat zijn opportuniteitskosten.
Wacht even voordat u op kopen klikt of het contract tekent.
Wat geef je op?
Stemt u dit af met uw risicotolerantie? Jouw tijdshorizon? Je werkelijke doelen?
Als je hierover nadenkt, verandert je manier van denken. Het weerhoudt je ervan om alleen naar de stickerprijs te kijken. Het dwingt je om de alternatieven te zien.
De weg die niet wordt ingeslagen, wacht altijd. Je hoeft alleen maar te beslissen of het de kosten waard is.
