Nazwa „Czarny Piątek” nie była pierwotnie kojarzona z świętowaniem wyprzedaży. Wyszło jako skarga. W latach sześćdziesiątych policja w Filadelfii używała tego terminu do opisania chaosu spowodowanego przez kupujących, którzy utknęli w korkach po Święcie Dziękczynienia. Nie chodziło o zysk. Chodziło o zatory.
Przez dziesięciolecia wyrażenie to pozostawało lokalne. Potem, w latach 80., jego znaczenie uległo zmianie. Detaliści przywłaszczyli sobie ten termin dla siebie. Zmienili nazwę tego dnia na moment, w którym firma przechodzi z „czerwonej” strefy strat do „czarnej” strefy zysków. Zysk. Stara nazwa katastrofy transportowej stała się nową nazwą sukcesu finansowego.
Inni sprzedawcy detaliczni byli temu przeciwni. Nie chcieli żadnych negatywnych konotacji. Niektórzy proponowali nazwać ten dzień „Wielkim Piątkiem”. Propozycja nie przeszła. Nazwa utknęła.
W latach 90. koncepcja ta przekroczyła granice. To, co zaczęło się jako raport drogowy w Filadelfii, przekształciło się w globalne wydarzenie zakupowe. Historia tego terminu ukazuje nie tylko trendy w handlu detalicznym. Pokazuje, jak język dostosowuje się do narracji ekonomicznych.
